Ne denilebilir ki. Çok basit gözüküyor aslında. Resme bakıyorsunuz, birbirine sım sıkı sarılmış yaprak ve dalları. Anne ve çocukları gibi. İki aşık gibi. Arkadaşlıklar gibi. Sımsıkı dostluklar gibi. Ağaçta duran yaprağın bir ömrü vardır. Kuruma zamanı geldiğinde yaprağın dökülmesi kaçınılmazdır. Çocukların büyüdüklerinde ailelerinden uzaklaşmaları gibi. Arkadaşlıkların bitmesi gibi. Ya dostluk. Dostluğun ömrü bence kara topraktır. Ancak kara toprak ayırır onları.
Emeğine sağlık Zilal. Anlamlı bir Karikatürdü.
